...::: Ciekawostki :::...

Przed wojną ośrodkiem życia towarzyskiego był dwór. Budynek spalili banderowcy, zostały tylko cztery sterczące wśród zielska kolumny z dawnego portyku oraz niedobitki parku. Ziemia poszła do parcelacji, właściciele salwowali się ucieczką. W parku zbudowano ośrodek zdrowia i Urząd Gminy. Z braku dworskiego mecenatu życie towarzyskie przeniosło się do przydrożnej knajpy, stojącej pośrodku wsi.

Z progu knajpy widać wszystkie ważne obiekty Tyrawy z kościołem, szkołą, ośrodkiem zdrowia i urzędem na czele. Położenie przybytku jest zatem najlepsze z możliwych. Piszę - jest, jako że z tego, co wiem, funkcjonuje on nadal.O ile tyrawskie chłopy bardzo sobie chwaliły bliskość knajpy, to kobiety, jak to kobiety. Marudziły, narzekały, że prezes GS rozpija im ojców, mężów, synów, że zamiast pracować uciekają pod byle pozorem do restauracji, wytaczają się stamtąd spici jak bele, wpadają pod przejeżdżające samochody. Fakt, w Tyrawie pogrzebów było więcej niż w sąsiednich wsiach i rzeczywiście winna była droga, usytuowana za blisko knajpy. Jakoś nikt nie pomyślał, żeby ją przesunąć. Kobiety z KGW oraz te nie zorganizowane słały listy, petycje do władz, pisały donosy na prezesa, podnosiły taki raban, że słychać było w całym województwie. Naciskany ze wszystkich stron szef gminnej spółdzielni ugiął się i zlikwidował w restauracji alkohol. Od tej chwili knajpa zmieniła się w jadłodajnię. Prezes podjął tę decyzję z ciężkim sercem, wiedział, że lokal zarabia na wódce, bez niej pójdzie z torbami. Męska część mieszkańców Tyrawy i okolicznych wiosek poczuła się oszukana i głęboko zraniona. Po zlikwidowaniu wyszynku gmina przeszła całkowicie na prohibicję. Ani gdzie wypić, ani kupić butelczynę. Pędzenie bimbru ryzykowne, pracochłonne, niewielu się na tym zna. Tyrawa Wołoska została enklawą trzeźwości w polskim morzu alkoholizmu. Wbrew sobie, wprawdzie, ale jednak.

Nie wszyscy ten model życia zaakceptowali. Żeby się napić, trzeba było jednak jechać aż do Sanoka, a to strata całego dnia, lub do Mrzygłodu. Drugie rozwiązanie o wiele lepsze, bo droga polna, milicja nie zatrzyma, koń sam trafi do domu, samochody przez "paryję" nie przejadą. Zmawiali się więc chłopi po paru, siadali na wóz i wyruszali do Mrzygłodu. Po zakończonej libacji wracali, dzięki nieomylnemu końskiemu instynktowi. Jedni załatwiali sprawę w ciągu dnia, inni zabawiali nieco dłużej w zależności od zasobności kieszeni i odporności organizmu. I wtedy kobiety pojęły, że złość im rozum odebrała, że popełniły niewybaczalny błąd. Przedtem, jeśli chłop się zawieruszył, wystarczyło podejść do knajpy, trzasnąć go w pysk i wyciągnąć za łeb z gniazda rozpusty. Co robić obecnie, gdy gagatek wydostał się poza zasięg karzącej ręki? Jak go sprawdzić, jak utrzymać domową dyscyplinę? Niebawem delegacja kobiet tyrawskich odwiedziła znów prezesa i złożyła mu ofertę nie do odrzucenia. - Żądamy wprowadzenia sprzedaży alkoholu w naszym barze! Prezesowi serce śpiewało radośnie, bo o tym przecież marzył skrycie. Udał, że się waha, zastanawia, w końcu jednak "uległ". I znów było jak dawniej.